Կոները։ Նրանց նախնիների սերունդներն ապրել են Լուսնի վրա։ Եվ ահա նրանք իջել են մի աշխարհ, որը մինչ այդ տեսել էին միայն աստղադիտակների ոսպնյակների միջով։ Անծայրածիր օվկիանոսների, վեհաշուք լեռների և ժողովուրդների մի աշխարհ, որոնց գոյության մասին կարող էին միայն ենթադրել։
Հետազոտողների և ինժեներների ժառանգները իրենց հետ բերել են տեխնոլոգիաներ, գիտելիքներ և անհայտը ճանաչելու ձգտում։ Նոր աշխարհն ավելի բարդ էր, քան թվում էր ուղեծրից։
Այստեղ շատ բան կապված է Նայրեքսի՝ հաճելիորեն տաք դեղին բյուրեղի հետ։ Այն շարժման մեջ է դնում մեքենաները և հնարավոր դարձնում այնպիսի բաներ, որոնք անտեղյակ մարդուն կախարդանք կթվան։ Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ այն կարող է ազդել նույնիսկ մտքի վրա։
Բայց կոները առաջինը չէին, որ սովորեցին օգտագործել Նայրեքսը։ Նրանց ժամանումից շատ առաջ այստեղ ծաղկում էր վալեսների քաղաքակրթությունը, որոնց քաղաքները խոյանում են այդ թանկարժեք նյութի հանքավայրերի վրա։ Վալեսները դարեր շարունակ կատարելագործել են իրենց հոգետեխնիկաներն ու Նայրեքսը կառավարելու արվեստը՝ այն դարձնելով իրենց մշակույթի անբաժանելի մասը։ Նրանց սովորույթները, փիլիսոփայությունն ու կենսակերպը խիստ տարբերվում են Լուսնից եկած կոների ավանդույթներից։ Եվ, այնուամենայնիվ, երկու ժողովուրդների միջև կան անսպասելի ու անբացատրելի նմանություններ։
Բայց Դեպալեմոնի սովորական կարգը փլուզվում է։ Նայրեքսը սկսել է տեղաշարժվել մոլորակի ընդերքում։ Հարուստ հանքավայրերը սպառվում են, իսկ նորերն առաջանում են այնտեղ, որտեղ երբեք չեն եղել։ Քաղաքները կորցնում են իրենց էներգիայի աղբյուրները, իսկ նախկինում անպտուղ հողերը դառնում են կատաղի պայքարի առարկա։
Ժողովուրդները շարժման մեջ են։ Ոմանք ձգտում են պահպանել իրենց ծանոթ աշխարհը, մյուսները փոփոխությունների մեջ տեսնում են նորը կառուցելու հնարավորություն։ Հետազոտողները փնտրում են կատարվողի պատճառները, տիրակալները պայքարում են իշխանության համար, իսկ արկածախնդիրները ճանապարհ են ընկնում դեպի վայրեր, որտեղ դեռ վերջերս բանական էակի ոտք չէր դիպել։
Դեռ ոչ ոք չգիտի, թե ինչն է Նայրեքսին շարժման մեջ դրել և ինչ ուղղությամբ կընթանա Դեպալեմոնի աշխարհը։
